SÜRGÜNÜM

Gönlümün sarayında geceler zindan oldu
Ayrılık gardiyanı başımda bekler durur
Hasretinle ağlamaktan göz pınarlarım kurur
Neden senden uzakta sensizliğe sürgünüm

Neden sızlar yüreğim neden ben de gülemem
Bana gönül yasandan af çıkar mı bilemem
Kapalı kapılardan çıkıp sana gelemem
Neden senden uzakta sensizliğe sürgünüm

Gurbet elde günlerim geçiyor birer birer
Ne kadar mutluydum el eleyken beraber
Artık senden sılaya gelmiyor hiçbir haber
Neden senden uzakta sensizliğe sürgünüm