OTOBAN

Ben dünyanın en kalpsiz aşığı
Sense karanlığıma gün ışığı
Gibi dolarken hak etmedin beni
Ne de böylesi kahpe ağızlara sakız olmayı sevgilim
Bizi kirlettim, hem de hiç pahasına
Küçüktün sen büyüttüm ağrılarını
Ve beklesen de gelmedim
Bu ağırına gitti, haklısın
Çevrendeki eziklerden baya farklısın
Ama benim farkım yoktu kansızlardan
Beni korurdun arsızlardan
Ama gamsızlardandım ben
Sızlardı direği burnunun ses etmedin bi kere
Sarıyordun kollarınla bu çok acıtsa bile
Nefesimi kesiyordu baktığım o suratlar
Bunu hissettiğinde bile beni bıraktın rahat
Şimdi otobanda sürüyoruz yavaş değiliz
Biliyorum beni öldürecek içimdeki his
Zaten hak etmedim yaşamayı bırakırken pis
Seni en sonunda ettim içindeki çocuğu hapis
Geldin yine aklıma
Hissettim yine bok gibi biri
Onları duymadın tıkadın kulaklarını
Halbuki hepsinin hakkımda fikri vardı
Sen beni sadece kendi gözünden tanıdın
Feci bi haldeyim aslında sandığından
Yamasan bile bu yaralar patlar
Akıcak yine ellerine kanlar
Kalıcak mısın o zaman yanımda?
Bana söz ver ben ipimi bağlarken tavana