MUTLU SONSUZ
ÇAĞATAY ULUSOY
Bana emanet gül yüzünde gülümseyen huzur
Hani gitmiştik ya ikimiz birden, ama bitmiştik harbiden
Yine bastırırsa kapkara bulutlar aniden
N'olur bu evden kimse gitmesin
Bu hikâyede hiç kimse kimseyi terk etmesin
Mutlu son olmasın, mutlu sonsuz olsun
Dualarım örtsün bizi, hasret üşütmesin
Ah, ölüm yalan
Ayrılık, aman
Eğer incitirse bedelini
Ödesin bu adam































































