MAHUR

Şenlik dağıldı, bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar, Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti, ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımız da sıralı sırasız

O mahur beste çalar, Müjgan'la ben ağlaşırız
O mahur beste çalar, Müjgan'la ben ağlaşırız
O mahur beste çalar, Müjgan'la ben ağlaşırız
O mahur beste çalar, Müjgan'la ben ağlaşırız

Bir yangın ormanından püskürmüş genç fidanlardı
Güneşten ışık yontarlardı, sert adamlardı
Hoyrattı gülüşleri, aydınlığı çalkalardı
Gittiler akşam olmadan, ortalık karardı

O mahur beste çalar, Müjgan'la ben ağlaşırız
O mahur beste çalar, Müjgan'la ben ağlaşırız
O mahur beste çalar, Müjgan'la ben ağlaşırız
O mahur beste çalar, Müjgan'la ben ağlaşırız

Bitmez sazların özlemi daha sonra, daha sonra
Sonranın bilinmezliği bir boyut katar ki onlara
Simsiyah bir teselli olur belki kalanlara
Geceler uzar, hazırlık sonbahara

O mahur beste çalar, Müjgan'la ben ağlaşırız
O mahur beste çalar, Müjgan'la ben ağlaşırız
O mahur beste çalar, Müjgan'la ben ağlaşırız
O mahur beste çalar, Müjgan'la ben ağlaşırız

O mahur beste çalar, Müjgan'la ben ağlaşırız
O mahur beste çalar, Müjgan'la ben ağlaşırız
O mahur beste çalar, Müjgan'la ben ağlaşırız