ACIYA TANIĞIM

Gün yine doğar, güz benim adım
Ben daha doğmadan
Acıya tanığım
Bir göz damlası düşer boynuma
Annemin eli olur
Dokunur şevkatle koynuma
Denizin ortasında kalmış gibiyim
Sonra dalga dalga
Karaya vurmuş gibiyim
Ne kadar kalkabilir insan altından?
Hangi gün katıksız bir sevince doğar?
Tanığım ümide de daha doğmadan
En umulmadık anda
Elinden tutar